Sign in or 
Share this
غلبه بر ماده گرايی
غلبه بر ماده گرايی
يكی از جالب ترين رويدادهای جهان امروز، رشد بسيار سريع كليسا در كشورهای در حال توسعه و فقدان اين رشد در كشورهای ثروتمند است. سؤالی كه مطرح می شود اين است كه آيا بين رفاه غرب و فقدان رشد كليساهای آن ارتباطی وجود دارد. اگر كليساهای غرب برای رساندن پيغام انجيل به مردم امكانات لازم را دارند، پس باعث تعجب است كه چرا در اين راستا اقدامی نمی كنند. ثروت تضمين كننده ظهور ملكوت خدا در ميان يك جامعه ، كليسا يا قوم نمی باشد. ملكوت خدا نه بر پايه دارائی های مادی بلكه بر پايه عدالت بنا شده است. به همين دليل عيسی می گويد ، "ليكن اول ملكوت خدا و عدالت او را بطلبيد كه اين همه برای شما مزيد خواهد شد" ( متی 33:6 ). در طول سفرهايم به كشورهای در حال توسعه، به اين نكته پی بردم كه كليساهای آنجا قبل از هر چيز طالب ملكوت خدا هستند. آنها اغلب ساختمان های مجلل با پنجره های رنگارنگ زيبا ندارند ولی در عوض در روح القدس دارای آرامش،خوشی و محبتی هستندكه با ارزشتر از تمام دارائی های مادی ای است كه می توان به دست آورد. برای روشن شدن مطلب بايد بگويم كه داشتن ثروت الزاماً گناه نيست. پول “ ريشه تمام بدی ها" نمی باشد. عشق پول و ثروت است كه موجب انواع شرارت ها است. بعضی از فقرا نيز بسيار پول دوست هستند. ماده گرايی و پول دوست بودن شخص ربطی به مقدار دارايی او ندارد بلكه مربوط به نگرشی است كه نسبت به ثروت مادی دارد. مال پرستی يكی از حساس ترين وسوسه هايی است كه مسيحيان با آن روبرو می شوند. چگونه می توان بر اين گونه وسوسه ها فائق آمد؟ اول اين كه ، بايد بر عيسی متمركز شويم. نخست او را بطلبيم. موضع ما نسبت به ثروت مادی بايد طوری باشد كه بيش از هر چيز ديگری در دنيا طالب خدا باشيم و شناخت او و داشتن مشاركت نزديك با مسيح بيشتر از هر چيزی برای ما اهميت داشته باشد. قناعت ما در فقر يا ثروت نشان می دهد كه نگرش ما نسبت به مسائل مالی چگونه است. پولس رسول اين قناعت را تجربه كرده بود زيرا خرسندی او تنها بر مسيح استوار بود و ربطی به مقدار دارايی اش نداشت. قناعت او از شناخت عميق خدا سرچشمه می گرفت. ما نه تنها بايد مسيح را در اولويت زندگی مان قرار دهيم بلكه بايد در پی ملكوت او نيز باشيم. يكی از دلايلی كه خدا بر ده يك قوم اسرائيل تأكيد داشت اين بود كه به آنها يادآوری كند كه چه كسی روزی شان را می رساند. خدا تمام ثروت قوم اسرائيل را به آنها عطا كرده ، همه احتياجاتشان را برآورده می نمود. ولی در عوض قوم اسرائيل نيز می بايست هميشه ملكوت او را در اولويت قرار می دادند و قبل از هر چيز به مسائل مربوط به ملكوت خدا می پرداختند. تا موقعی كه به اين صورت عمل می نمودند، خدا آنها را بركت داده احتياجاتشان را بر طرف می نمود. اغلب برای دانستن اين كه در دام ماده گرايی و پول دوستی گرفتار شده ايم يا نه كافی است به چگونگی نگرش خود نسبت به هديه دادن در راه ملكوت خدا توجه كنيم. اگر فقط خدا را برای اعمالش ستايش می كنيم و از پس مانده های دارايی خود به او می دهيم بايد بدانيم كه احتمالاً در دام روح مال پرستی گرفتار شده ايم، اما اگر اولويت های ما در مسير صحيحی بوده ، خدا را مافوق خواسته ها و آرزوهايمان قرار دهيم او تمام احتياجات ما را برآورده خواهد كرد و ما را از روح مال دوستی محافظت خواهد نمود. آخرين نكته ای كه ما را از روح مال پرستی محافظت می نمايد طلبيدن عدالت خدا است. مگر با تخلف از احكام الهی چه مقدار سود عايدمان می شود؟ با گفتن يك "دروغ مصلحت آميز" چه مقدار پول نصيبمان می گردد؟ برای به دست آوردن چيزهای بيشتر چه اصول كتاب مقدسی ای را زير پا می گذاريم؟ ما تنها موقعی بر ماده گرايی و پول دوستی فايق خواهيم آمد كه بطور سفت و سخت به عدالت مسيح متعهد باشيم. ابتدا بايد مسيح و ملكوتش را بطلبيم و با تعهدی راسخ هم چون مسيح با عدالت زندگی كنيم. تنها در اين صورت بر ماده گرايی چيره خواهيم شد
با تشکرازمنبع مؤسسه سمی تیپیت
mohsenb |
Latest page update: made by mohsenb
, Jun 16 2007, 3:10 AM EDT
(about this update
About This Update
Edited by mohsenb
2 words added 3 words deleted view changes - complete history) |
|
Keyword tags:
None
More Info: links to this page
|
There are no threads for this page.
Be the first to start a new thread.
