PENTECOST DAY
WITH SUNDAY
پنتیکاست یکشنبه سفید
نگاهی به سنتهای مسیحیت
در روز عید پنطیکاست
مسیحیان روز بیست و هفتم ماه می دوهزار و هفت را که پنجاه روز پس از عید پاک (رستاخیر مسیح) و ده روز پس از معراجبه آسمان محسوب می شود به عنوان عید پنطیکاست جشن می گیرند . مسیحیان هفت هفته پس از عید پاک در اواسطیا اواخر بهار در نیم کره شمالی زمین و اواخر یا اواسط پاییز در نیم کره جنوبی زمین را به عنوان عید پنطیکاست جشن می گیرند. پنطیکاست واژه ای یونانی به معنای پنجاهه است و در زبان انگلیسی - به ویژه در بریتانیا - به عنوان ویتسان ( ویتساندی) و در زبان انگلیسی قدیمی به یکشنبه سفید - اشاره به رداهای سفید افرادی که پنجاه روز پیش یعنی در روز عید پاک غسل تعمید داده شده اند - شهرت دارد در حالی که برخی از منابع اعلام کرده اند که واژه "ویت"حکمت (wisdom) اشاره می کند که یکی از موهبت های نزول روح القدس در عید پنجاهه است. خاستگاه عید پنطیکاست را به جشن شاووعوت که پنجاه روز پس از عید پسح و به مناسب نزول ده فرمان میان قوم یهودبرگزار می شود مربوط می دانند. اگرچه این جشن یهود در ابتدا با فصل برداشت اولین محصول همراه بود، در مسیحیت چنین ارتباطی از میان رفته و علت برگزاری آن به نزول روح القدس نسبت داده می شود. این در شرایطی است کههر دو رویداد از لحاظ معنوی مرتبط هستند. کلیساهای پنطیکاستی، کاتولیکها روم و کاتولیکهای شرقی بیست و هفتم ماه می ( ۶ خرداد ماه را به عنوان عید پنجاهه یا گلریزان جشن می گیرند ، در حالی که کلیسای ارتدکس دارای تقویم کلیسایی متفاوتی بوده و یک هفته بعد از این تاریخ جشن پنجاهه را برگزار می کنند. مراسم عبادی چنین روزیبسیار رسمی برگزار می شود . اکثر مسیحیان این روز رابه عنوان تولد کلیسا تلقی می کنند لحظه ای که بنیاد های کلیسا کامل می شود
پیام های کتاب مقدس در باره نزول
روح القدس در عید پنتیکاست پنجاهه
عهد عتیق
کتاب مزامیر باب 104آیات 29تا30
29روی خود را می پوشانی پس مضطرب میگردند روح آنها را قبض میکنی پس می میرند و به خاک خود
بر می گردند30چون روح خود را می فرستی آفریده میشوند و روی زمین را تازه می گردانی کتاب مزامیر باب 33آیات 12تا15 12خوشا بحال امتی که یهوه خدای ایشان است و قومی که ایشان را برای میراث خود برگزیده است.13از آسمان خداوند نظر افکند و جمیع بنی آدم را نگریست.14از مکان سکونت خویش نظر می افکند بر جمیع ساکنان15او که دلهای ایشان را جمیعا سرشته است و اعمال ایشان را درک نموده است
کتاب مزامیر باب 33آیات 18تا22
18اینک چشم خداوند بر آنانی است که از او می ترسند بر انانی که انتظار رحمت او را می کشند 19تا جان ایشان را از موت رهائی بخشد و ایشان را در قحط زنده نگاه دارد20جان ما منتظر خداوند می باشد.او اعانت و سپر ماست.21زیرا که دل ما در او شادی می کند و در نام قدوس او توکل می داریم .22ای خداوند رحمت تو بر ما باد چنانکه امیدوار تو بوده ایم
کتاب حزقیال باب 11آیات 17تا20
پس بگو خداوند یهوه چنین میفرماید:شما را از میان امتها جمع خواهم کرد و شما را از کشورهائی که در آنها پراکنده شده اید فراهم خواهم آورد و زمین اسرائیل را به شما خواهم داد18وبه آنجا داخل شده تمامی مکروهات و رجاسات آن را از میانش دور خواهند کرد19و ایشان را یکدل خواهم داد و اندرون ایشان روح تازه خواهم نهاد و دل سنگی را از جسد ایشان دور کرده دل گوشتی به ایشان خواهم بخشید.20تا در فرائض من سلوک نمایند و احکام مرا نگهداشته آنها را بجا آورند و ایشان قوم من خواهند بود
و من خدای ایشان خواهم بود
کتاب یوئیل نبی باب 2آیات 28تا32
28و بعد از آن روح خود را بر همه بشر خواهم ریخت و پسران و دختران شما نبوت خواهند نمود و پیران شما و جوانان شما رویاها خواهند دید29و در آن ایام روح خود را بر غلامان و کنیزان نیز خواهم ریخت30و آیات را از خون و آتش و ستونهای دود در آسمان و زمین ظاهر خواهم ساخت31آفتاب به تاریکی و ماه به خون مبدل خواهند شد پیش از ظهور یوم عظیم و مهیب خداوند32و واقع خواهد شد هر که نام خداوند را بخواند نجات یابد زیرا در کوه صهیون و در اورشلیم چنانکه خداوند گفته است بقیتی خواهد بود و در میان باقی ماندگان آنانی که خداوند ایشان را خوانده است
عهد جدید
یوحنا ۲۰:۱۹-۲۳ - لوقا ۲۴:۳۶-۴۳
ظاهر شدن عیسی بر شاگردان ۱۹
شامگاه همان روز، که نخستین روز هفته بود، آنگاه که شاگردان گرد هم بودند و درها از ترس یهودیان قفل بود، عیسی آمد و در میان ایشان ایستاد و گفت: «سلام بر شما!»۲۰چون این را گفت، دستها و پهلوی خود را به آنان نشان داد. شاگردان با دیدن خداوند شادمان شدند.۲۱عیسی باز به آنان گفت: «سلام بر شما! همانگونه که پدر مرا فرستاد، من نیز شما را میفرستم.»۲۲چون این را گفت، دمید
و فرمود: روحالقدس را بیابید.۲۳اگر گناهان کسی را ببخشایید، بر آنها بخشیده خواهد شد؛ و اگر گناهان کسی را نابخشوده بگذارید، نابخشوده خواهد ماند
یوحنا باب 14آیات 8تا17
فیلیپُس به او گفت: «سرور ما، پدر را به ما بنما، که همین ما را کافی است.» ۹عیسی به او گفت: «فیلیپُس، دیری است با شما هستم و هنوز مرا نشناختهای؟ کسی که مرا دیده، پدر را دیده است؛ پس چگونه است که میگویی ”پدر را به ما بنما“؟ ۱۰آیا باور نداری که من در پدرم و پدر در من است؟ سخنانی که من به شما میگویم از خودم نیست، بلکه پدری که در من ساکن است، اوست که کارهای خود را بهانجام میرساند. ۱۱این سخن مرا باور کنید که من در پدرم و پدر در من است؛ وگرنه بهسبب آن کارها این را باور کنید. ۱۲«آمین، آمین، به شما میگویم، آن که به من ایمان داشته باشد، او نیز کارهایی را که من میکنم، خواهد کرد، و حتی کارهایی بزرگتر از آن خواهد کرد، زیرا که من نزد پدر میروم. ۱۳و هرآنچه به نام من درخواست کنید، من آن را انجام خواهم داد، تا پدر در پسر جلال یابد. ۱۴اگر چیزی به نام من از من بخواهید، آن را انجام خواهم داد
وعده روحالقدس
۱۵«اگر مرا دوست بدارید، احکام مرا نگاه خواهید داشت. ۱۶و من از پدر خواهم خواست و او مدافعی دیگر به شما خواهد داد که همیشه با شما باشد، ۱۷یعنی روحِ راستی که جهان نمیتواند او را بپذیرد، زیرا نه او را میبیند و نه میشناسد؛ امّا شما او را میشناسید، چراکه نزد شما مسکن میگزیند و در شما خواهد بود
نزول روحالقدس در پِنتیکاست
۱چون روز پِنتیکاست فرارسید، همه یکدل در یک جا جمع بودند۲که ناگاه صدایی همچون صدای وزش تندبادی از آسمان آمد و خانهای را که در آن نشسته بودند، بهتمامی
پر کرد.۳آنگاه، زبانههایی دیدند همچون زبانههای آتش که تقسیم شد و بر هر یک از ایشان قرار گرفت.۴سپس همه از روحالقدس پُر گشتند و آنگونه که روح بدیشان قدرت تکلّم میبخشید، به زبانهای دیگر سخنگفتن آغاز کردند. ۵در آن روزها، یهودیانِ خداترس، از همه ممالک زیر آسمان، در اورشلیم بهسر میبردند.۶چون این صدا برخاست، جماعتی گردآمده، غرق شگفتی شدند، زیرا هر یک از ایشان میشنید که آنان به زبان خودش سخن میگویند.۷پس حیران و بهتزده، گفتند: «مگر اینها که سخن میگویند جملگی اهل جلیل نیستند؟۸پس چگونه هر یک میشنویم که به زبان زادگاه ما سخن میگویند؟۹پارتها و مادها و ایلامیان، مردمان بینالنهرین و یهودیه و کاپادوکیه و پونتوس و آسیا۱۰و فْریجیه و پامفیلیه و مصر و نواحی لیبی متصل به قیرَوان و نیز زائران رومی۱۱(چه یهودی و چه یهودیشده)؛ و همچنین مردمان کْرِت و عربستان - همه میشنویم که اینان به زبان ما مدح اعمال عظیم خدا را میگویند.»۱۲پس همگی متحیر و سرگشته از یکدیگر میپرسیدند: «معنی این رویداد چیست؟» ۱۳امّا برخی نیز ریشخندکنان میگفتند: «اینان مست شرابند»
پیام پِطرُس
۱۴آنگاه پِطرُس با آن یازده تن برخاست و صدای خود را بلند کرده، خطاب بدیشان گفت: «ای یهودیان و ای ساکنان اورشلیم، این را دریابید و به آنچه میگویم بهدقّت گوش فرادهید!۱۵این مردان، برخلاف آنچه شما پنداشتهاید مست نیستند، زیرا هنوز ساعت سوّم از روز است!۱۶بلکه این همان است که یوئیل نبی دربارهاش چنین پیشگویی کرده بود: ۱۷”خدا میفرماید: در روزهای آخر از روح خود بر تمامی بشر فروخواهم ریخت
پسران و دختران شما نبوّت خواهند کرد
جوانانتان رؤیاها خواهند دید
و پیرانتان خوابها